HEEL door LEEF - Mies Kloos

Mijn naam is Mies Kloos-Raasveldt. Ik ben getrouwd met Jeroen en heb 4 kinderen, drie meisjes en een jongen. Ik heb hydrogeologie gestudeerd aan de (toen nog) Landbouwhogeschool Wageningen en na mijn studie hebben we 15 jaar met ons gezin in het buitenland gewoond. Dat ik mijn meisjesnaam achter mijn mans naam zet, stamt uit de 7 jaar die wij in Bolivia hebben gewoond. De mensen daar hebben allen een dubbele achternaam, zowel die van hun vader als die van hun moeder. Steeds werd mij gevraagd naar mijn tweede naam en dus is dit een gewoonte geworden. Ik ben een bèta-figuur, mijn vakken op de middelbare school waren wiskunde 1 en 2, natuurkunde, scheikunde, biologie en, omdat het moest, Nederlands en Engels. Ik moet de dingen kunnen begrijpen, ze moeten logisch zijn en ik moet het kunnen beredeneren en verklaren. Vele dingen die ons gebeuren in het leven zijn niet alléén te verklaren of te beredeneren met onze Aardse zintuigen, er móet meer zijn, dat kán niet anders, het is een logisch gevolg van open en eerlijk waarnemen. Daardoor ben ik op het spirituele pad gekomen.
Jeugdige overtuigingen:
Ondanks het feit dan mijn ouders buitenkerkelijk waren, wist ik als jong meisje intuïtief dat er na dit stoffelijke leven iets moest zijn. Ik kon mij niet voorstellen dat datgene wat mijn lichaam deed functioneren, wat mij deed zeggen wat ik zei, denken wat ik dacht en doen wat ik deed, zo maar zou verdwijnen als mijn lichaam zou sterven. Ik was ervan overtuigd dat mijn bewustzijn door zou leven. Hóe, dat wist ik niet, daar maakte ik mij ook niet druk over, maar dát het zo was, wíst ik.
In mijn studententijd was ik een keer aanwezig bij een discussie tussen katholieke en protestante studenten over het hiernamaals en hoe je in de hemel kon komen. Ineens gooide ik de opmerking er tussendoor: "Jullie hebben het steeds maar over het hiernamaals, maar als jullie ervan uitgaan dat we eeuwig leven, waarom hebben jullie het dan nooit over het 'hiervóórmaals'?" Waar die opmerking ineens vandaan kwam, wist ik eigenlijk niet. Later heb ik me gerealiseerd dat ik onbewust klaar was om de reïncarnatietheorie, waar ik pas 10 jaar later mee in aanraking zou komen, te omarmen als zijnde de meest logische en zinvolle verklaring van het leven op aarde.
Het begin van mijn ontdekkingsreis:
Begin jaren ’90 kwam ik via de NEI (Neuro-Emotionele Integratie) van Roy Martina voor het eerst in aanraking met de reïncarnatietheorie. Mij werd uitgelegd dat het leven een leerschool is, een “speeltuin” voor het opdoen van ervaringen. Dit was voor mij heel logisch:
Alle materiële zaken vergaan op een gegeven moment, over een paar miljoen jaar is er niets meer terug te vinden van wat wij nu creëren op deze aarde.
Het leven en de natuur zit te mooi in elkaar om zinloos te zijn.
Dit was het begin van mijn drang naar bewustwording en mijn zoektocht naar de zin van het leven: waartoe dient dit allemaal en hoe werkt het nu eigenlijk? Ik verdiepte me steeds meer in het menselijk functioneren, vooral de interactie tussen lichaam en geest interesseerde me. Ik vroeg me af hoe het kwam dat gezondheid en religie zo’n innige relatie hadden: in alle natuurvolkeren is de medicijnman eveneens de sjamaan. Gedurende ruim 10 jaar las ik allerlei boeken die met deze materie te maken hadden. Ik volgde de opleiding tot NEI-coach, leerde EFT (Emotional Freedom Techniques) en volgde een cursus in het geven van Universele Energie. De NEI is een systeem waarbij fysieke problemen werden opgelost door het achterhalen en oplossen van de emotionele oorzaak en EFT vermindert de emotionele lading die bepaalde gebeurtenissen of situaties voor je hebben. Ik heb deze 3 technieken gedurende een aantal jaren toegepast bij familie, vrienden en kennissen en had verbluffende resultaten. Het werd me daardoor steeds duidelijker hoe enorm belangrijk overtuigingen en emoties zijn voor de gezondheidstoestand van de mens.
Mijn opleiding:
Gezondheid bleef me boeien en in 2005 ben ik begonnen met de 4-jarige opleiding voor gezondheidsconsulent. Hier hoorde ik voor het eerst over het werk van Dr. Ryke Geert Hamer, die de biologische wetmatigheden van de processen van ziekte en gezondheid ontdekte. Hij vond, dat elke ziekte werd veroorzaakt door emotioneel traumatische ervaringen. Ik besefte, dat deze arts had ontdekt waarom de NEI werkt en was direct gegrepen. Meer en meer kwam ik tot de conclusie dat lichaam en geest niet van elkaar te scheiden zijn.

In het voorjaar van 2016 besefte ik opeens dat ik in feite onbedoeld een methode, een protocol van vragen had ontwikkeld en een manier van werken hiermee met mensen. De naam ervoor die door mijn hoofd speelde is het LIV (leven in vertrouwen)-protocol of in het Nederlands het LEEF-protocol. Hieruit is de workshop HEEL door LEEF ontstaan.

Het is een manier van werken met het lichaam waardoor de kernangst of de traumatische situatie achterhaald, bewustgemaakt en omgebogen kan worden. In mijn ervaring is de kernangst altijd een doodsangst, een verlatingsangst of het niet kunnen vervullen van de voorgenomen levensopdracht. De inzichten die mensen binnen een paar minuten in zichzelf krijgen zijn vaak verbluffend.
Het maakt niet uit in welke fase van het Hamers Kompas iemand zit, want het doel is om angst, zorgen en stress aangaande de huidige situatie (Ca-fase) en/of fysieke symptomen (PCL-fase of EC) te verminderen en op den duur te verwijderen. In feite is het erop gericht om nieuwe inslagen, vervolginslagen en triggers te voorkomen. Het bestaande programma moet doorleefd worden, maar nieuwe programma's kunnen verminderd of geheel vermeden worden.

Ik was de maanden ervoor erg bezig met die kernangst en werd er steeds handiger in om deze bij mensen te achterhalen en te neutraliseren. Ik heb ervaren dat er dan maar zelden echt iets opgelost is als men het proces begrijpt, beseft wanneer het is ingeslagen en wat er toen is gebeurd: men blijft hangen in dezelfde reacties en gedragspatronen en blijft problemen houden met dezelfde mensen en situaties.
Begrijpen en beseffen hoe het ontstaan is, zit in het hoofd, maar als je het voor 100% begrijpt en inziet, hoeft er biologisch nog steeds niet veel te veranderen. Wat je rationeel weet, moet een diepgevoeld, innerlijk WETEN worden dat het oude gevaar, waarvoor je lichaam je NU nog steeds waarschuwt, niet meer voor kan komen. De reactie of het gedrag waar het lichaam je toe wil aanzetten en die gericht was op het vermijden van dat gevaar, dat die NU niet meer nodig is.

Het lichaam leeft in het NU, het reageert op dingen in het NU, ook al is de oorsprong van die reactie vele jaren eerder. Dus het moet ook in het NU worden geneutraliseerd. Inzicht in de oorzaak kan nuttig zijn, maar is niet noodzakelijk. Het belangrijkste is, dat de emotie, de pijn die het lichaam laat zien, doorvoeld wordt terwijl je het lichaam ont-spant, slap maakt. Je haalt het dan uit de fight-flight-modus en helpt het ervaren dat het gevaar, waar het aan wordt herinnerd en dat NU weer aanwezig lijkt, geen realiteit meer is.
Angst zit in het lichaam, niet tussen de oren of in het hoofd. Het lichaam heeft iets ervaren dat het koste wat kost wil vermijden.